Bir zamanlar büyük projelere imza atan bir inşaat firması patronu, ekibine yeni bir vizyon getirdi. “Projelerimiz, dağcıların zirveye tırmanışına benzemeli,” dedi. “Zirveye ulaşmak sadece kas gücüyle olmaz. Dağcılar her adımda planlama yapar, doğayla uyum içinde hareket eder ve her yeni koşula hızla adapte olurlar. Rüzgârın yönünü, kayaların konumunu ve hava durumunu sürekli değerlendirerek yollarını yeniden çizerler. Dağın engellerine karşı su gibi esnek olurlar: Durmazlar, akıp giderler.”
Bu düşünce, ekibin projelerine bakışını da değiştirdi. Projelerdeki her adım, tıpkı dağcıların stratejik tırmanışı gibiydi. Gereksiz prosedürler ve aşırı bürokrasi, dağcıların sırtındaki fazla yük gibiydi; hızlarını keser, güçlerini zayıflatırdı. Oysa yalın inşaat felsefesi, dağcıların yanlarına sadece en gerekli malzemeleri almaları gibiydi: Fazlalıkları bırak, verimli olanı yap.
Tıpkı dağcılar gibi, projelerde de çeviklik ve esneklik hayatiydi. Karşımıza çıkan her zorlukta yeni bir yol bulmak zorundaydık. Küçük, hızlı ekiplerle her an yeni bir plana geçmeye hazır olmalıydık. Dağın zirvesine tek başına değil, takım halinde ulaşılırdı; herkes omuz omuza verir, yükü paylaşır, birlikte hareket ederdi. Bu, başarıya ulaşmanın en güvenilir yoluydu.
“Zirveye ulaşan dağcı sadece güçlü değil, aynı zamanda çevik ve esneklik gösteren kişidir,” dedi patron. “Bizim projelerimizde de zaferin anahtarı, bu esneklik ve çeviklikte gizlidir.” Sun Tzu’nun Savaş Sanatındaki gibi, savaşı kazanmadan önce zihinlerde kazanmak gerekiyordu. Strateji ve hazırlık olmadan zafer mümkün değildi. Her adımda dikkatli, her adımda planlı olmak; her zorlukta farklı bir yol bulmak projelerimizin başarısının sırrıydı.
Patronun bu metaforu, ekibi motive etti. Herkes, zirveye ulaşmanın sadece bir dağcı gibi çeviklik ve esneklik göstererek mümkün olacağını anladı. Projeler de, savaş meydanında stratejik bir şekilde ilerleyen bir komutanın planları gibi, dikkatle ve çeviklikle yürütülecekti. Zafer, bu esneklik ve planlama ile gelecekti.
LEAN & İNŞAAT 